Czas wolny od świadczenia pracy przez pracownika, przewidziany jest przepisami prawa. Zależnie od rodzaju urlopu, pracownik może dostawać w okresie urlopu wynagrodzenie lub nie. Pojęcie urlopu pochodzi prawdopodobnie z niemieckiego “Urlaub” (od “erlauben”).
Podstawowym rodzajem urlopu jest urlop wypoczynkowy. Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje urlopu wypoczynkowego: urlop podstawowy (przysługuje wszystkim pracownikom po ustalonym okresie zatrudnienia), oraz urlop dodatkowy (przysługują niektórym grupom pracowników zatrudnionych w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia niezależnie od urlopu podstawowego, bądź należących do określonej kategorii). Prawo do urlopu wypoczynkowego, wchodzące w skład prawa do wypoczynku, stanowi jedno z podstawowych praw pracownika. W Polsce prawo do urlopu jest konstytucyjnym prawem obywatelskim, gwarantowanym przez art. 66 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Ma ono na celu przede wszystkim stworzenie warunków dla regeneracji sił pracownika. W przeciwieństwie do urlopu wypoczynkowego, urlop bezpłatny nie ma na celu regeneracji sił pracownika. Za okres tego urlopu pracownik nie otrzymuje wynagrodzenia, lecz pozostaje nadal w zatrudnieniu i zachowuje część praw pracowniczych.
Czy to prawda, że pracownicy bardzo często biorą urlop gdy się boją swojej pracy? Proszę o porady w tej sprawie.
Przez: do emila w Grudzień 8, 2010
o 4:32 pm